
Waarom geven elk jaar weer, zoveel mensen zichzelf op voor Idols? Je hebt een groep mensen die echt kan zingen. Groot gelijk dat je je dan opgeeft, wie weet ligt er een schitterende zingcarriere voor je in het verschiet. Maar dan heb je ook nog de groep die niet kan zingen. In deze groep heb je mensen die denken dat ze kunnen zingen, maar als ze vervolgens door de meedogeloze jury op de waarheid worden gewezen, staan ze te kijken of ze net een tosti-ijzer hebben doorgeslikt. “Was ik nou echt zo slecht?”, “Ik zie er wel goed uit”, “Hoe durf je te zeggen dat ik als een sirene klink”. Sommige barsten in tranen uit na het vernietigende oordeel van de jury. Hebben deze mensen geen familie of vrienden die, deze blijkbaar tere zieltjes, op de waarheid kunnen wijzen? Houden ze niet genoeg van deze mensen om ze van deze afgang te weerhouden? Of houden ze zoveel van deze mensen, dat ze hun kattegejank verwarren met een goede zangstem. Filmpje
In de groep mensen die niet kunnen zingen zitten tot slot ook nog mensen die weten dat ze niet kunnen zingen, maar toch een poging wagen om op tv te komen. In het volgende filmpje zie Sarah Goldberg die meedeed met de Amerikaanse versie van Idols. Ze is door haar vrienden gewaarschuwd, maar denkt toch dat ze het kan schoppen tot “American Idol”.
Bekijk het filmpje van Sarah Goldberg
Mensen: bezin eer je begint!!!
Recente opmerkingen