rubbereendje.nl

Hebben jullie ook het gevoel dat de overheid langzaam maar zeker onze strot aan het dichtknijpen is? Ik als brave burger (ik maak geen herrie, ik heb mijn licht aan op mijn fiets, zet op gepaste tijden mijn vuilnis buiten) heb het gevoel dat ik steeds minder bewegingsruimte heb.

Je merkt er niets van, maar toch heel langzaam mogen we met zijn allen steeds minder. En wat hebben wij als brave burgers daar over te zeggen? Helemaal niets. Democratie heet zoiets. Soms heb ik het gevoel dat democratie een Latijns woord is voor “langzame dictatuur”, het kan, want wie is het die ons uiteindelijk doet laten geloven dat democratie helemaal geen langzame dictatuur betekend………je voelt het al, de Overheid.

Ga maar na, vroeger mocht je roken waar en wanneer je wilde, maar zo langzamerhand komen we op een punt aan waar niemand meer vrij kan roken (niet dat ik dat erg vind, maar het gaat om het punt). Verlichting op een fiets…..vroeger bestond dat niet eens, en nu zijn er hele strikte richtlijnen die voorschrijven waar fietsverlichting aan moet voldoen.

Lekker een snoepie nemen, klinkt heel simpel, maar waarschijnlijk weten onze kinderen straks niet eens meer wat snoep is. Kraken……..ooit idealistisch, straks iets van vroeger. Niet bellen in de auto, geen muziek luisteren op de fiets enz enz.

Ik vraag me af wat de overheid wil bereiken, ik geloof in ieder geval niet dat het bescherming van de burger is, het stadium van betutteling is het wat mij betrefd ook al voorbij.