rubbereendje.nl

Meet George, een egel van 2 kilo. Een streng dieet staat de komende weken op zijn programma….

Hebben jullie ook het gevoel dat de overheid langzaam maar zeker onze strot aan het dichtknijpen is? Ik als brave burger (ik maak geen herrie, ik heb mijn licht aan op mijn fiets, zet op gepaste tijden mijn vuilnis buiten) heb het gevoel dat ik steeds minder bewegingsruimte heb.

Je merkt er niets van, maar toch heel langzaam mogen we met zijn allen steeds minder. En wat hebben wij als brave burgers daar over te zeggen? Helemaal niets. Democratie heet zoiets. Soms heb ik het gevoel dat democratie een Latijns woord is voor “langzame dictatuur”, het kan, want wie is het die ons uiteindelijk doet laten geloven dat democratie helemaal geen langzame dictatuur betekend………je voelt het al, de Overheid.

Ga maar na, vroeger mocht je roken waar en wanneer je wilde, maar zo langzamerhand komen we op een punt aan waar niemand meer vrij kan roken (niet dat ik dat erg vind, maar het gaat om het punt). Verlichting op een fiets…..vroeger bestond dat niet eens, en nu zijn er hele strikte richtlijnen die voorschrijven waar fietsverlichting aan moet voldoen.

Lekker een snoepie nemen, klinkt heel simpel, maar waarschijnlijk weten onze kinderen straks niet eens meer wat snoep is. Kraken……..ooit idealistisch, straks iets van vroeger. Niet bellen in de auto, geen muziek luisteren op de fiets enz enz.

Ik vraag me af wat de overheid wil bereiken, ik geloof in ieder geval niet dat het bescherming van de burger is, het stadium van betutteling is het wat mij betrefd ook al voorbij.

Vandaag weer eens een bezoekje gebracht aan de Swatch winkel in de kalverstraat. Ik kom daar gemiddeld 3 keer per jaar. Niet voor de lol helaas.

Het begon allemaal 3 jaar geleden, toen ik de zogenaamde skin horloges in de etalage zag. Eindelijk niet meer zo’n blok om je arm, maar gewoon een plat klokkie. Mijn verjaardag kwam steeds dichterbij en ik kreeg uiteindelijk een mooi zilver exemplaar van mijn ouders.
Al na een half jaar nam ik souveniertjes mee uit het zwembad, verstopt in mijn horloge. Lek als een mandje. Ik terug naar de Swatch winkel. Ik overhandige mijn horloge plus garantie bewijs en kreeg zonder vragen direct een nieuw horloge, plus nieuwe garantie voor 2 jaar. Erg netjes, ik kan niet anders zeggen, maar dit ritueel heeft zich ongeveer nog 6 keer herhaald. Ik vroeg nog aan de verkoopster, krijgen jullie nou vaak die skin horloges terug, want dit gebeurd bij mij ongeveer om de 4 maanden. “Nee eigenlijk niet”, was haar korte antwoord en draaide zich direct om, om met haar collega verder te praten over de kleding die ze dit weekend gekocht hadden.
Op dat moment besloot ik dat dit mijn laatste Swatch horloge is, want blijkbaar is zowel bij het personeel als bij de Swatch horloges het uiterlijk belangrijker dan kwaliteit.

Op Internet is er heel veel te beleven en om dat allemaal een beetje bij te houden geven we je iedere dag een verwijzing naar een boeiende, interessante, ontroerende, schokkende of totaal nutteloze website. Tijdens de koffie kan je immers niet iedere keer ovr het weer hebben.

Zelf kom ik uit Noord-Holland en dan bedoel ik specifiek het gedeelte boven Amsterdam. En als er kleine eendjes in de vijver rond zwemmen dan noemen wij die pulletjes. Wat blijkt, de rest van Nederland kent dat woord gewoon niet.

En dan voel je je aangevallen. Ze kijken je aan met een blik alsof je het woord te plekken verzint (en ik bedoel dan niet de pulletjes die je aankijken). Dus dan pak je de Van Dale erbij, en wat blijkt… het staat er gewoon niet in. Wel het woord pul

pul (de ~, ~len)
1 kleine, kortbuikige bierfles
2 bierkan
3 vaas met meestal wijde hals

Maar dus geen klein lief schattig eendje. Gelukkig is er een actiegroep in het leven geroepen welke het woord pulletje net als mij in het woordenboek willen hebben. Deze actiegroep is te vinden http://pulletjes.hyves.nl/ en is daarmee de link van de dag.